Lanog pa sa shagit sa takuri ang mga pulong nga gibatbat sa ulo,
Nga gitik-om lamang pinaagi sa mga pahiyom.
Sa kusina natong karaan nahitabo ang mga lalis,
nga
daw hinagiban nga nakasamad sa atong balatian.
Ang
baga sa akong kasing-kasing nga kaniadto nagdilaab,
daw
karon napasagdan ug napalong nalang.
Kaniadto
ikaw ang kalayo nga nagasiga sa akong dughan,
Pero
wala nako namatikdan nga sa hinay-hinay ang pagbati ko kanimo
nahimong
abo, ug ikaw ra pud ang hinungdan.
Sa
pagtan-aw ko sa sulod sa kaldero sa atong handumanan,
Wala
nay nahabilin, daw mga lamas nga nangalata ug naamong na ang tanan.
Ug
ako karon ania sa kusina nga nagtindug ug nag-inusara,
Nawad-an
na ug gana sa pagluto,
Bisan
pa man kung pangayuon mo ang ikaduhang higayon.
Kini
mao ang kusina nga nagtimaan sa pagkawala sa kahinam natong duha sa usag-usa.
Ug
karon gigunitan ko paghugot ang baso sa akoang pagkatao.
Dili nako itugot nga apil kini mabuak ug makupog usab,
Kay ug kini akoang mapasagdaan, wala nay mahabilin para sa akoang kaugalingon.
.jpg)
Comments
Post a Comment